Drunen – Ze willen graag doorwerken, maar moeten vertrekken vanwege pensioenregels of druk vanuit de werkgever. Een kwart van de oudere werknemers ziet zijn pensionering als onvrijwillig. „Van de ene op de andere dag tel je niet meer mee.”
Dat blijkt uit onderzoek van onderzoeksinstituut NIDI. De belangrijkste reden dat mensen zich gedwongen voelen te stoppen is het bereiken van de AOW-leeftijd. Maar wat opvalt, is dat druk vanuit de organisatie en gezondheidsproblemen ook een grote rol spelen.
„Het beeld dat werknemers het liefst zo snel mogelijk met pensioen willen klopt lang niet altijd”, zegt onderzoeker Camilla Marabini. „We zien juist ook een substantiële groep die wil doorwerken, maar zich voelt tegengewerkt door de werkgever of beleid.”
Ze noemt de ontwikkeling ’onwenselijk’. „In deze tijden van vergrijzing en arbeidstekorten wil je juist dat zo’n groot deel van de beroepsbevolking langer doorwerkt. Bovendien blijkt onvrijwillig pensioen negatieve gevolgen te hebben voor de gezondheid van werknemers. Het kan als onrecht worden ervaren.”
Het doek viel
Wie daarover kan meepraten is Alice de Haan (67). Op 30 april had ze haar laatste werkdag als receptioniste bij een internationaal opererend productiebedrijf. „Mijn pensioen was absoluut onvrijwillig”, zegt ze. „Ik heb me met hand en tand verzet, maar helaas viel het doek.”
De Haan werkte sinds 2019 bij het bedrijf. Tot het laatste moment probeerde ze afspraken te maken om door te werken. „Ik heb mails gestuurd naar HR en naar mijn leidinggevende”, vertelt ze. „Eerst ging het over besparen op fte’s. Toen ik voorstelde twee dagen per week door te werken, kon dat ook niet. Een echte reden werd niet gegeven. Op een gegeven moment merk je dat je tegen een muur praat.”
Wat haar het meest dwarszat, was het gevoel te worden afgeschreven. „In de laatste periode werd ik ineens niet meer uitgenodigd bij overleggen of kreeg ik geen directe antwoorden meer van collega’s. Ze hadden zoiets van: jij bent er straks toch niet meer. Je wordt 67 en ineens ben je uitgerangeerd. Dat stak me nog het meest.”
Voor De Haan is doorwerken niet alleen een kwestie van plezier, maar ook van financiële noodzaak. „Bij mijn afscheid kreeg ik een bos bloemen en een cadeaubon en was het: ga maar genieten. Maar ik heb twintig jaar in de Verenigde Staten gewoond en bouwde daardoor geen volledig pensioen op. Sinds het overlijden van mijn man sta ik er ook alleen voor. Dus thuis gaan zitten zit er voor mij nog helemaal niet in.”
De Haan meldde zich aan bij Goudgediende, een organisatie die gepensioneerden koppelt aan werkgevers. „Veel van hen willen nog helemaal niet thuiszitten”, zegt oprichter Joost van den Brekel. „Ze willen iets bijdragen. Soms in hun eigen vakgebied, soms juist in iets totaal anders.”
Doorwerken
Volgens hem denken veel werkgevers ten onrechte dat doorwerken na de AOW-leeftijd ingewikkeld is. „Er is vaak veel meer mogelijk dan ze denken.”
Dat ouderen willen blijven werken verbaast hem niet. „De 70-jarige van nu is veel fitter en vitaler dan de 70-jarige van veertig jaar geleden. En de hele BV Nederland heeft behoefte aan extra handjes op piekmomenten. De potentie is groot.”
Volgens Marabini kunnen werkgevers en beleidsmakers meer doen om mensen langer actief te houden. „Organisaties kunnen vaker kijken naar deeltijdwerk of een stap terug in functie. Ook zou meer flexibiliteit rond pensionering bespreekbaar moeten zijn. Niet iedereen wil op hetzelfde moment stoppen.”
Inmiddels heeft De Haan een nieuwe functie gevonden als gastvrouw in de uitvaartbranche, waar ze 1 juli als oproepkracht begint.
„Daar heb ik veel zin in. Ik wil graag onder de mensen blijven en iets bijdragen. Ik ben geen suffe oude tut achter de geraniums.”
Bron: De Telegraaf